حد تعادل جوجهریزی ماهانه چند میلیون قطعه است؟
حبیب اسدالهنژاد، رئیس اتحادیه پرورشدهندگان مرغ گوشتی، با اشاره به وضعیت کنونی بازار طیور اظهار داشت که برای تأمین نیازهای مصرفی کشور، انجام جوجهریزی به میزان ماهانه ۱۲۰ تا ۱۲۵ میلیون قطعه کاملاً کفایت میکند. وی پیشبینی کرد این رقم در خردادماه جاری به ۱۳۵ میلیون قطعه نیز برسد.
فاصله ۵۰ تا ۶۰ هزار تومانی بین قیمت بازار و هزینه تولید
اسدالهنژاد با تأکید بر اینکه نرخ فروش کنونی مرغ در بازار با هزینههای واقعی تولید فاصله زیادی دارد، توضیح داد: در حال حاضر هر کیلو مرغ حدود ۲۳۰ هزار تومان به فروش میرسد، در حالی که هزینه تمام شده برای تولیدکنندگان ۵۰ تا ۶۰ هزار تومان بالاتر از این رقم است. وی این شکاف قیمتی را حاصل افزایش هزینههای نهادهها و سایر مولفههای تولید دانست.
خرید جوجه یکروزه با ۱۳۰ هزار تومان؛ تولید در مرز زیان
به گفته این مقام صنفی، مرغداران هر قطعه جوجه یکروزه را به قیمت ۱۳۰ هزار تومان تهیه کردهاند. با توجه به نرخ فروش فعلی، فعالان این حوزه متحمل ضرر و زیان شدهاند و نگرانی از تداوم این روند در روزهای پیش رو وجود دارد. اسدالهنژاد در همین راستا خواستار دو اقدام اساسی شد: اول، سادهسازی روند صدور مجوزهای صادراتی؛ دوم، توقف موقت عرضه مرغ منجمد در بازار.
درخواست از پشتیبانی امور دام برای خرید حمایتی
مدیرعامل اتحادیه مرغداران گوشتی با اشاره به اینکه در حال حاضر مرغ منجمد از ذخایر استراتژیک کشور توزیع میشود، از سازمان پشتیبانی امور دام خواست تا با خرید مستقیم محصول از تولیدکنندگان، نسبت به بازسازی و جایگزینی این ذخایر اقدام کند. به باور وی، این حرکت میتواند هم تولیدکنندگان را از وضعیت زیاندهی خارج کند و هم انگیزه ادامه فعالیت در این صنعت را زنده نگه دارد.
خرید حمایتی باید مستقیماً از مرغداران انجام شود
اسدالهنژاد بر تداوم طرح خرید حمایتی تا زمان بازگشت تعادل به بازار تأکید کرد و گفت: این خریدها نباید از طریق واسطهها یا کشتارگاهها انجام گیرد؛ بلکه اگر امکانش فراهم است، به صورت خرید زنده و مستقیم از دست پرورشدهندگان صورت پذیرد تا سود واقعی به تولیدکننده برسد.
زمان تحویل نهادهها؛ چالش همیشگی مرغداران
این فعال صنفی در پایان با اشاره به وضعیت تأمین نهادههای دامی اذعان کرد که خوشبختانه روند تأمین کمابیش در جریان است، اما مشکل اصلی در زمان تحویل آنهاست. به گفته وی، انتظار صنعت این است که پیش از آغاز دوره جوجهریزی، حداقل بخشی از نهادههای مورد نیاز در اختیار واحدهای پرورش قرار گیرد، در حالی که اکنون اغلب نهادهها در اواخر دوره یا حتی پس از اتمام جوجهریزی به دست مرغدار میرسد.