چگونگی پرورش مرغ تخمگذار بومی
”مدیریت بهداشتی و واکسیناسیون ویژه نژادهای محلی
مرغهای بومی اغلب به دلیل قرار گرفتن در محیطهای بازتر و تماس با سایر حیوانات، بیشتر در معرض عوامل بیماریزا قرار دارند. بنابراین، یک برنامه بهداشتی قوی و سفارشیسازی شده، کلید موفقیت در پرورش آنها است.
برخلاف مرغهای صنعتی که در محیطهای کاملاً کنترلشده پرورش مییابند، مرغ بومی نیاز به توجه ویژهای به مدیریت بیو سکیوریتی (امنیت زیستی) در سطح مزرعه دارد. واکسیناسیون باید با توجه به بیماریهای شایع منطقهای و بر اساس تقویم واکسیناسیون تعریف شود.
- تأمین آب و تهویه مناسب: در مناطق گرمسیر، مدیریت حرارت و فراهم کردن سایه کافی و همچنین دسترسی دائم به آب آشامیدنی تمیز (با افزودن الکترولیتها در شرایط استرس گرمایی) حیاتی است.
- کنترل انگلهای داخلی و خارجی: به دلیل ماهیت آزادانه پرسه زدن مرغ بومی، کنترل انگلها (به ویژه کوکسیدیا و کنههای خارجی) باید به صورت منظم و پیشگیرانه انجام شود.
- تقویم واکسیناسیون سفارشی: برای مرغ بومی، واکسنهای نیوکاسل (به صورت قطره چشمی یا آشامیدنی) و گامبورو باید در سنین تعیینشده تزریق یا تلقیح شوند. در صورت مشاهده علائم بیماریهای تنفسی، مشورت با دامپزشک برای تزریق واکسنهای مرتبط ضروری است.
- مدیریت بستر: رطوبت بالا در بستر، زمینه ساز رشد باکتریها و قارچهاست. تعویض منظم و استفاده از مواد جاذب رطوبت (مانند خاک اره یا کاه خشک) باید مورد توجه قرار گیرد.
تأثیر سن مرغ تخمگذار بومی بر میزان و کیفیت تخمگذاری
سن مرغ تخمگذار بومی یکی از عوامل مهمی است که بر میزان و کیفیت تخمگذاری آن تأثیر میگذارد. مرغهای جوان معمولاً تخمهای کوچکتری با پوست نازکتر میگذارند، در حالی که مرغهای مسنتر تخمهای بزرگتری با پوست ضخیمتر میگذارند، اما میزان تخمگذاری آنها ممکن است کاهش یابد. در این بخش به بررسی این موضوع میپردازیم که چگونه سن مرغ تخمگذار بومی بر میزان و کیفیت تخمگذاری اثر میگذارد:
- مرغهای جوان (کمتر از 1 سال): این مرغها معمولاً در اوج تخمگذاری خود هستند و تخمهای زیادی میگذارند، اما اندازه تخمها کوچکتر و پوست آنها نازکتر است. تغذیه مناسب و تأمین کلسیم کافی در این دوره بسیار مهم است.
- مرغهای میانسال (1 تا 2 سال): در این دوره، اندازه تخمها بزرگتر میشود، اما میزان تخمگذاری ممکن است کمی کاهش یابد. با این حال، کیفیت تخمها همچنان خوب است.
- مرغهای مسن (بیش از 2 سال): در این دوره، میزان تخمگذاری به طور قابل توجهی کاهش مییابد و کیفیت پوست تخم نیز ممکن است کاهش یابد. با این حال، اندازه تخمها معمولاً بزرگتر است. در این دوره، توجه به تغذیه و تأمین مواد مغذی ضروری برای حفظ سلامتی مرغ بسیار مهم است.
“
جثههای کوچکتر، پرهای وز و گردن بدون پر یا برهنه ویژگیهایی هستند که باعث انعطاف پذیری و پرطرفدار بودن طیور بومی میشود. سالهاست که در کشور ایران مرغهای ایرانی بومی پرورش یافته و با شرایط آب و هوایی ایران سازگار شده اند. این مرغها به عنوان مرغهای بومی، محلی یا سنتی شناخته میشوند و به راحتی از نژادهای تجاری یا میراثی استاندارد تشخیص داده میشوند. شما میتوانید برای سفارش و خرید انواع مرغ تخمگذار بومی یا اطلاع از قیمت آنها با مشاورین ما در شرکت نغمه تورنگ طلایی در ارتباط باشید.
برای سفارش آنلاین و خرید مرغ تخمگذار کلیک کنید.
ویژگیهای مرغ تخم گذار بومی
فشارهای انتخاب در طول سالها، صفاتی مانند سرسختی در شرایط آب و هوایی شدیدتر، مقاومت در برابر بیماریهای موضعی، ضریب تبدیل غذایی عالی (به این معنی که میتوان آنها را با مکملهای غذایی کم حفظ کرد) و کارایی چند منظوره (تخم مرغ و گوشت) در محیط آزاد را برای مرغهای بومی به همراه داشت. ویژگیهای فیزیکی مانند وزن سبک لاشه، گردن برهنه و پرهای وز شده در میان پرندگان بومی رایج است، زیرا آنها برای تحمل گرما و توانایی فرار از شکارچیان (در مورد جثه کوچکشان) سازگار شده اند. همچنین آنها تخمگذار بوده و پس از تولد جوجهها، از آنها به خوبی مراقبت میکنند. بنابراین در صورت مراقبت صحیح از آنها، میتوانید از تداوم نسل و افزایش جمعیت آنها اطمینان حاصل کنید.
در مقایسه با جوجههای گوشتی تجاری، مرغهای تخمگذار بومی لاغرتر هستند و گوشتی با مواد مغذی بیشتری دارند (و اغلب با توجه به ذائقه محلی بسیار محبوب و گرانتر هستند. تخم مرغ بومی از تخم مرغهای تجاری کوچکتر است اما نسبت زرده به سفیده بیشتر بوده و تراکم کلی مواد مغذی تخم مرغ را بهبود میبخشد.
به طور ویژه، مرغهای بومی از انواع دانهها تغذیه میکنند و این باعث صرفه جویی در وقت، هزینه و پول صاحبان آنها میشود و هزینه برای خوراکیهایی مانند ذرت که توسط اعضای خانواده خورده میشود را کاهش میدهد. مرغهای بومی مخزن ارزشمندی از ژنهای متنوع هستند که میتوانید برای سفارش و خرید و فروش آنها با ما در ارتباط باشید.
انواع مرغ تخمگذار بومی
انواع مرغها را با توجه به اصالت آنها و نام کشورشان دسته بندی میشوند. نوع دیگر دسته بندی مرغها بر اساس هدف تولید مانند مرغ تخمگذار (که خود به دو دسته مرغ تخم گذار بومی و مرغ تخمگذار صنعتی تقسیم میشوند)، گوشتی یا انواع تزئینی آن است. برخی از انواع مرغهای تخمگذار دنیا به شرح زیر هستند:
مرغ تخمگذار لگهورن (Leghorn Chicken)
این نوع مرغ از نوع نژاد ایتالیایی است و توانایی بسیار بالایی در تخمگذاری دارد. این مرغ تخمگذار تنوع رنگی بسیاری بالایی دارد، اما رنگ سفید بیشتر معروف است. لگهورن در طول سال بین 280 تا 320 عدد تخم میگذارد و از ویژگیهای مثبت آن کم خوراک بودن آن نسبت به میزان تخمگذاری است. در ایران نیز بسیاری از تولیدکنندگان، پرورش این نوع مرغ تخمگذار بومی را نسبتاً به صرفه میدانند.

مرغ آسترالورپ (Australorp Chicken)
آسترالورپ نوعی مرغ تخمگذار از نژاد استرالیایی است که به دلیل تخم مرغ و گوشت خود شهرت یافته است. این پرنده به رنگهای آبی، سفید و سیاه موجود است و در سال حدود 250 عدد تخم مرغ میگذارد. وزن حدودی مرغ آسترالورپ 3 کیلوگرم و حدود 5 تا 6 ماهگی به بلوغ رسیده و توانایی تخمگذاری پیدا میکند.
مرغ تخمگذار لوهمن قهوهای (Lohmann Brown)
این مرغ از نژاد مرغهای آلمانی و پرطرفدارترین انواع مرغهای تخمگذار در دنیا محسوب میشود. مرغ لوهمن معمولاً به رنگ قهوهای بوده و روزانه به 110 گرم دانه نیاز دارد که این میزان از نظر اقتصادی کاملاً به صرفه است. وزن مرغ لوهمن حدود 2 کیلوگرم بوده و با همین جسه کوچک خود سالانه حدود 240 تا 300 عدد تخم مرغ میگذارد.
مرغ رودآیلند (Rhode Island Chicken)
مرغ رودآیلند از نژادهای آمریکایی بوده که با هدف تخمگذاری و تولید گوشت پروش داده میشود. البته هدف اصلی پرورش این مرغ تولید تخم مرغ بومی است. رودآیلند به رنگ قهوهای، سفید و قرمز بوده و تخم مرغهای او به رنگ قهوهای موجود است. این مرغ سالانه 280 عدد تخم مرغ گذاشته و وزنی حدود 2.9 کیلوگرم دارد.
مرغ ساسکس (Sussex Chicken)
مرغ ساسکس یکی از معروفترین مرغهای تخمگذار انگلیسی است که با هدف تخمگذاری و تولید گوشت پرورش داده میشود. این مرغ در طول سال حدود 250 عدد تخم مرغ تولید کرده و بسیار اهلی و آرام است، به طوری که میتوانید آن را در حیاط منزل یا روستاها پرورش دهید.
انواع مرغ تخمگذار بومی ایرانی
مرغهای تخمگذار ایرانی از انواع نژادهای بومی، اصیل یا اصلاح شده هستند. به عنوان مثال در شهرهایی مانند شهر ساری، اغلب مرغ بومی تخمگذار اصلاح شده پرورش داده میشوند که به آنها مرغ جهادی نیز گفته میشود. مرغهای ساری اغلب بین 180 تا 200 عدد تخم مرغ در سال تولید کرده و از بهترین انواع مرغهای تخمگذاری بومی ایرانی هستند.
از انواع نژادهای مرغ تخمگذار دیگر که برای پرورش مناسب هستند میتوان به نژاد مرندی، نیمچه مرغ دورگ گلپایگانی و مرغ تخمگذار رنگی اشاره کرد. از این بین، نژاد مرندی و گلپایگانی از انواع مرغ تخمگذار بومی بوده که مقاومت بسیار بالایی در برابر انواع بیماریها و شرایط آب و هوایی داشته و برای پرورش بسیار مناسب هستند. مرغ مرندی بسیار اهلی است و در سال حدود 150 تا 200 عدد تخم میگذارد. همچنین مرغ تخمگذار محلی گلپایگانی از نژادهای بسیار خوب در ایران است.
روشهای پرورش و نگهداری مرغ تخمگذار
به طور کلی دو روش برای پرورش و نگهداری مرغ تخمگذار بومی استفاده میشود که بسته به روش انتخابی، لوازم مورد نیاز برای پروش مرغ تخمگذار متفاوت است:
- روش اول که معمولاً در مرغداریهای کوچک و سنتی انجام میشود، نگهداری در دو محیط مختلف است. در این روش، گله در مرحله رشد و قبل از شروع تخم گذاری روی زمین پروش داده شده، سپس برای تخمگذاری وارد قفس میشود
- روش دوم معمولاً در مرغ داریهای بزرگ و صنعتی قابل انجام است. در روش دوم گله از ابتدا تا انتهای تخمگذاری در قفس نگهداری میشود. این روش نسبت به روش قبلی دارای مزایای بیشتری بوده و امروزه از روش اول کمتر استفاده میشود.
مکان مناسب برای پرورش مرغ تخمگذار بومی
مرغهای تخمگذار اغلب به مدت 2 سال قابل نگهداری هستند و پس از آن، مرغهای جوان جایگزین آنها میشوند. محل نگهداری این نوع مرغ باید کاملاً تمیز و دارای آب و هوای مناسبی باشد. شما میتوانید مکانی را انتخاب کنید که به راحتی و با کمترین هزینه به راحتی گرم یا خنک شوند و نیاز به هزینه اضافی برای این موارد نخواهید داشت. برای داشتن مکانی مناسب، بهتر است در محل پرورش مرغها درخت کاشته و حسی خوب به خود و طیورتان القا کنید.
فاصله محل نگهداری مرغهای بومی تا شهر و نقاط خرید و فروش نباید خیلی دور یا نزدیک باشد، علاوه بر این بهتر است از نگهداری مرغها در مکانهای صنعتی و خیلی شلوغ خودداری کنید. مکان نگهداری مرغ تخمگذار بومی باید از لحاظ دسترسی به برق، آب و سایر امکانات کاملاً مناسب و محل رفت و آمد نیز راحت و بدون دردسر باشد. علاوه بر این موارد، مناطقی که در گودی، بلندی یا ارتفاعات هستند یا در معرض بادهای شدید قرار دارند، مکان مناسبی برای پروش مرغ تخمگذار نمیباشند.
حتماً قبل از اقدام برای پروش مرغ تخمگذار به خوبی تحقیقات لازم را انجام داده، سپس برای سفارش و خرید آنها اقدام کنید. شما با انتخاب یک نژاد مناسب، انتخاب محلی مناسب برای پرورش مرغها و در نهایت یادگیری مراحل و روشهای پرورش میتوانید با خیال راحت از این حرفه کسب درآمد کنید. برای اطلاع از قیمت انواع مرغ تخمگذار بومی ایرانی و غیرایرانی با تیم ما در نغمه تورنگ طلایی در تماس باشید.
تغذیه مرغ تخمگذار بومی با توجه به نژادهای مختلف
انتخاب نوع خوراک و برنامه غذایی مناسب برای مرغ تخمگذار بومی، نقش بسزایی در میزان و کیفیت تخمگذاری دارد. با توجه به اینکه نژادهای مختلف مرغ تخمگذار بومی نیازهای تغذیهای متفاوتی دارند، ضروری است که جیره غذایی آنها بر اساس نژادشان تنظیم شود.
به طور کلی، جیره غذایی مرغ تخمگذار بومی باید شامل پروتئین، کربوهیدرات، چربی، مواد معدنی و ویتامینها باشد. میزان مورد نیاز هر کدام از این مواد مغذی، بسته به نژاد مرغ، سن، وزن، میزان تخمگذاری و شرایط محیطی متفاوت است. استفاده از مکملهای غذایی حاوی کلسیم، فسفر و ویتامین D3 نیز میتواند به بهبود کیفیت پوست تخم و افزایش میزان تخمگذاری کمک کند.
سفارش و خرید مرغ تخمگذار ایرانی
در این پست از نغمه تورنگ طلایی در مورد پروش مرغ تخمگذار بومی و انواع آنها صحبت کردیم. هرچند که امروزه پرورش مرغهای صنعتی رواج بیشتری دارند، اما سودآوری آنها در طول مدت، بسیار کمتر است. به همین دلیل اگر قصد سفارش و خرید مرغ تخمگذار بومی را دارید، مرغهای محلی اصلاح شده گلپایگانی از نظر اقتصادی و قیمت به صرفهتر هستند. همچنین میتوانید این مرغها را به عنوان یکی از بهترین نژادهای مرغ تخم گذار بومی پروش دهید.
در نهایت اگر برای سفارش و خرید انواع مرغ تخمگذار محلی ایرانی یا اطلاع از قیمت آنها نیاز به راهنمایی داشتید، با کارشناسان ما در نغمه تورینگ طلایی تماس بگیرید.

” بیشتر بدانیم :تغذیه تخصصی مرغ تخمگذار بومی در دورههای مختلف
تغذیه یکی از اساسیترین عوامل تأثیرگذار بر راندمان تخمگذاری و سلامت کلی گلههای بومی است. این موضوع به ویژه در مورد نژادهای بومی که ممکن است نیازهای تغذیهای متفاوتی نسبت به نژادهای تجاری داشته باشند، اهمیت دوچندان پیدا میکند.
برنامهریزی دقیق تغذیه باید بر اساس مرحله رشد (پیشدان، پولت، و مرغ تخمگذار) تنظیم شود تا تأمین انرژی، پروتئین، کلسیم و سایر مواد معدنی بهینه صورت گیرد. کمبود هر یک از این عناصر میتواند منجر به کاهش تولید تخممرغ، نازک شدن پوسته، یا بروز مشکلات متابولیکی شود.
| دوره پرورش | نیاز پروتئین خام (درصد) | سطح کلسیم (%) | نکات کلیدی |
| پیشدان (تا 8 هفتگی) |
20 - 22% |
0.8 - 1.0% |
تأکید بر رشد استخوان و توده عضلانی. |
| پولت (8 تا 18 هفتگی) |
16 - 18% |
1.2 - 1.5% |
کنترل مصرف انرژی برای جلوگیری از چاق شدن زودرس. |
| تولید (18 هفتگی به بعد) |
16 - 17% |
3.5 - 4.5% (اهمیت کلسیم برای پوسته) |
تأمین کلسیم کافی از منابع دانهای و کنسانتره. |
استفاده از منابع محلی و سنتی (مانند سبوس، ذرت خرد شده و بقایای گیاهی) در کنار مکملهای استاندارد میتواند به اقتصادیتر شدن پرورش مرغ بومی کمک کند، اما باید از تعادل مواد مغذی اطمینان حاصل شود.
“
منتشر شده توسط : نغمه تورنگ طلایی